Στα αντιλαικά φορολογικά μέτρα της κυβέρνησης, περιλαμβάνεται και η πρόταση για κατάργηση των συντελεστών φορολόγησης των μηχανικών και αντικατάστασή τους με την φορολογία του συνόλου των εσόδων, αφού αφαιρεθούν τα έξοδα.

 Αυτά δεν περιλαμβάνουν δόσεις στεγαστικών δανείων ή ενοίκια, ούτε λογαριασμούς ρεύματος, ύδρευσης, σταθερής/κινητής τηλεφωνίας, εισιτήρια σε ΜΜΜ, που απορροφούν ένα σεβαστό μέρος του εισοδήματος, με αποτέλεσμα, στην ουσία, την έμμεση κατάργηση του αφορολόγητου.

Τα παραπάνω οδηγούν σε ΔΙΠΛΑΣΙΑΣΜΟ ΦΟΡΟΥ και μείωση του ετήσιου εισοδήματος τουλάχιστον κατά 10%

Μήπως όμως ήταν επι τέλους καιρός να αρθούν τα ‘’προνόμια’’ της ‘’φορολογικής ασυλίας’’ των μηχανικών; Τα γελοία αυτά επιχειρήματα όχι μόνο δεν αφορούν τους μισθωτούς μηχανικούς, αλλά αντίθετα τους εξοργίζουν.

Γιατί ούτε το προηγούμενο καθεστώς φορολόγησης των απασχολούμενων με ‘’μπλοκάκι’’, ούτε και η απασχόληση με ‘’μπλοκάκι’’ (βλέπε τελευταία έρευνα του ΤΕΕ) ήταν επιλογή τους. Το προηγούμενο καθεστώς αποτελούσε προϊόν και μορφή κοινωνικής συμμαχίας του κράτους με τα μεσαία και ανώτερα στρώματα των μηχανικών. Το αντίτιμο αυτής της συναλλαγής ήταν βαρύ για τους μισθωτούς μηχανικούς. Ήταν η παραίτησή τους από τα εργασιακά και ασφαλιστικά τους δικαιώματα, αφού δεν γινόταν επίσημη πρόσληψη του εργαζόμενου ως μισθωτού, ο εργοδότης του δεν πλήρωνε τις εργοδοτικές εισφορές σε ΤΣΜΕΔΕ-ΙΚΑ και φυσικά σε περίπτωση απόλυσης ο μισθωτός δεν είχε δικαίωμα σε ταμείο ανεργίας. Το αντάλλαγμα ήταν το να φορολογείται ο μισθωτός σε κάποιο κλάσμα των εισοδημάτων του, που κυμαινόταν από 20% έως 72%.

Το ΤΕΕ κόμπαζε για αυτό το καθεστώς και μιλούσε για κατάχτηση. Σήμερα οι αυταπάτες πληρώνονται πολύ σκληρά.

Η ΑΝΤΙΔΡΑΣΤΙΚΗ ΤΟΜΗ που επιχειρεί η κυβέρνηση του ΠΑΣΟΚ, σήμερα είναι: «Θα καταργηθούν οι συντελεστές, θα φορολογούνται οι μισθωτοί μηχανικοί στο 100%, ενώ ταυτόχρονα το καθεστώς της εργασιακής ανασφάλειας με το δελτίο θα μείνει ως έχει».

Οι μισθωτοί και αυτοαπασχολούμενοι μηχανικοί πρέπει τώρα να αντισταθούμε σθεναρά σε αυτήν την μεγάλη τομή που επιχειρείται από το κράτος και την κυβέρνηση από τη σκοπιά των πραγματικών συμφερόντων μας.

Τα αιτήματά και η πάλη μας δεν πρέπει να υπακούουν σε συντεχνιακές λογικές αλλά να έχουν κριτήριο τα σημερινά και μακροπρόθεσμα συμφέροντα των μισθωτών μηχανικών, την πιο μαζική αυτοτελή συσπείρωση των μηχανικών που ζουν από την εργασία τους, τη σύνδεση με ένα σύνολο των εργασιακών και ασφαλιστικών αιτημάτων μας, τα κοινά συμφέροντα και την ενότητα με τους υπόλοιπους εργαζόμενους.

Το αίτημα για ‘’μη κατάργηση των συντελεστών’’, είναι πολύ φτωχό για να απαντήσει σε αυτή την επίθεση. Χρειαζόμαστε αιτήματα που να συμβάλλουν στην ενότητα μας ως μισθωτών μηχανικών, και όχι στην υποταγή μας, στο όνομα της κοινής μας ιδιότητας γενικά ως μηχανικών με τους επιχειρηματίες μηχανικούς, που είναι οι μόνοι που φοροδιαφεύγουν. Αιτήματα που οικοδομούν  όρους ενότητας, κοινής συνείδησης και δράσης με τους υπόλοιπους εργαζόμενους τεχνικούς με τους οποίους δουλεύουμε μαζί και πρέπει να παλέψουμε από κοινού για την ανατροπή των αντεργατικών πολιτικών κυβέρνησης και ΕΕ.

ΟΧΙ ΣΤΗΝ ΜΕΙΩΣΗ ΤΩΝ ΕΙΣΟΔΗΜΑΤΩΝ ΜΑΣ - Να δοθεί τέλος στην εργασιακή και ασφαλιστική ανασφάλεια!

Αυτό το δίπτυχο νομίζουμε ότι μπορεί να είναι βάση αυτοτελούς συσπείρωσης και ενότητας των μισθωτών μηχανικών και των αυτοαπασχολούμενων. Πρέπει να ζητήσουμε:

Ø  Πλήρη κατοχύρωση των εργασιακών και ασφαλιστικών δικαιωμάτων των μισθωτών μηχανικών με άμεση κατάργηση της πληρωμής με δελτίο, στην εξαρτημένη σχέση  εργασίας. Το αίτημα εντάσσεται σε ένα γενικότερο πλαίσιο κοινών διεκδικήσεων και με άλλους εργαζόμενους κατά της μαύρης εργασίας και της εργοδοτικής εισφοροδιαφυγής που οδηγεί στο φαλίρισμα των Ταμείων.

Ø  Αποφασιστική αύξηση των αποδοχών των μισθωτών μηχανικών με 35ωρη απασχόληση. Η διεκδίκηση αυτή μπορεί να είναι αποτελεσματική στο πλαίσιο της γενικότερης  πάλης κατά της εισοδηματικής πολιτικής της κυβέρνησης του ΠΑΣΟΚ και των περικοπών της ΕΕ.

Ø  Γενναία αύξηση του αφορολόγητου ορίου για τους μισθωτούς μηχανικούς (και όχι μόνο). Κατά την γνώμη μας για μια οικογένεια (δύο άτομα), το όριο θα πρέπει να είναι τα 40.000 EURO καθαρού εισοδήματος, σε κάθε περίπτωση και ανεξάρτητα από το αν δουλεύουν και οι δύο και από την κατανομή των εισοδημάτων τους. Από εκεί και πέρα να υπάρχουν προσαυξήσεις για κάθε παιδί. Αύξηση και όχι μείωση της φορολόγησης του μεγάλου κεφαλαίου, που είναι υπεύθυνο για το σημερινό μας βούλιαγμα και την κρίση που εμείς, και όχι αυτοί, πληρώνουμε.